PAPATYA TARLASI
Bir papatya tarlasi düsün...ilkbahar ayi...
Ve sen onun yanindan geçen yolda yürüyosun ve o papatya tarlasinda bir papatya dikkatini çeker.
Binlercesinden birisidir ama sen onun yanina gidersin...
Onda seni çeken bi seyler vardir...
O papatyayi oldugu yerden koparirsin...
Sadece senin olsun istersin...sadece senin...
Ölecegini düsünmeden ve gidersin o tarladan
Bence bu TUTKU...
Içindeki siddetin durduramadigi bir bencillik ama bir o kadar güzel ve hapsedici.
Yine o tarlanin kenarindaki yolda yürüyosundur...
Yine milyonlarcasi arasinda bir tanesi seni çeker... yaklasirsin yanina...
Yanina gidersin o papatyanin...
Gözlerin baskasini görmez olur o an.
Onun için her seyi yapmak istersin...Dokunmak istersin...
Dokunamazsin... orda onunla ölmek istersin.
Ama birden hafif bir rüzgar eser bir baska güzel çiçek kokusu gelir burnuna...
Dayanamazsin onun kokusuna...Unutturur herseyi bir anda ve o kokunun geldigi yöne gidersin...
O papatya orda kalmistir...
Yüreginin bir kenarinda...
Paylasilmamistir bir çok sey...
Unutulmaz belki ama geride dönülmez ona...
ASK bence böyle birsey...
Yine o yoldasin...Papatya tarlasinin yanindan geçen...Ve yine bir papatya...
Milyonlarcasinin içinden seni çeker.
Gidersin yanina...Orda kalakalirsin...
O hiç ölmesin diye herseyi yaparsin...
Tüm gücünle onunla olmak istersin...
Ordan seni koparacak hiç bir güç olmadigina inanirsin...
Ve orda onunla ölene kadar birlikte kalirsin...
Bence SEVGi de bu 
