Anlamadılar
Son gecemiz olduğunu
Yanına yatak diye koyduğum
Sandalyeye değil de;
Sıcacık koynunda yatardım!
Alnındaki ecelinin terlerini silmez;
Öperdim, yutardım sessizce...
Gecemiz epey zor geçti
Anlayamadı nöbetçiler beni;
Dediler rahat bırakın hastanızı
Normaldir O’nun
Yüksek ateşi ve nabzı
Dediler, Dediler de;
Gereğini yapmadılar
Ben çırpındım,
O’nlar anlayamadılar;
Sabah geldi doktorlar
Allah için çok çaba harcadılar
Ama ne yazık ki başaramadılar
Çünkü çoook ….geçti;
Canına can katacak diye umduğum
Ve tenimin sıcaklığı ile ısıttığım
Hayati sıvı denen
Kanı bile veremediler
Başınız sağolsun kurtaramadık diyen
Beyaz önlüklü doktorlara küstüm;
Beyaz kepliler ise,
Top yekün düşmanım oldular! ..
Bu muydu hipokratça
Ettiğiniz yemininiz
Ne yalan söyleyeyim;
Görevini en hızlı yapan
Yeşillere bürünmüş
Morg un görevlileriydi
Dediler rahat bırakın hanımefendi;
Eşiniz son nefesini verdi
Dediler,dediler de anlayamadılar beni
Son kez öpmemi bile
Kıskandılar besbelli
Sanki çok aceleleri varmış gibi;
Alıp götürdüler seni
Mine Yirmili
25.12.2000 seni kaybettiğim gün
Bu şiirin hikayesi:
Şiir değil buradaki yazılanlar;
sadece,
Şairin yaşadığı duygulardır damlayanlar...
(affınıza sığınıyorum)
